تحفة الاشراف فی شرح الکشاف

قزوین؛ میر حسینا قزوینی؛ شماره نسخه: 95 آغاز: بسمله. الحمد الله الذی علم القرآن خلق الانسان علمه البیان ... نرید ان نشرح مشکلات کتاب الکشاف و نميط حجاب الخفاء عن مباحثه اللطاف ناقدين للكلام فى كل باب مميزين بين القشر و اللباب و نقول و الله الموفق للصواب: قوله «الحمد لله» سیجیء معنی «الحمد لله». و اما الانزال فهو فى اللغة اما الايواء كما يقال انزل الجيش بالبلد ... و اما بمعنی تحریک الشیء من علو الى سفل ... قوله كلا ما مؤلفا حال موطئة (درست مانند نسخه برلین و لیدن.)؛ انجام: كما ان ذكر جبرئيل بعد ملائكته لعظمته و الله اعلم. تم بحمد الله و حسن توفيقه المجلد الاول من شرح الكشاف لمولانا قطب الدين الرازى المشتهر بالتحتاني. از آغاز تا سوره آل عمران؛ خط: نسخ درشت، بی‌کا، تا: قرن 8 و 9؛ در ص ع آمده که شارح محمد بن محمد شارح شمسیه و مطالع است و او در 766 درگذشته است، محشی با نشان «صدر»؛ تملک: علاء الدین قطب در 966 و از او به پس عبدالکریم قطبی رسیده چنانکه از یادداشت عمویش قطب الدین حنفی بر می‌آید؛ قطع: وزیری [نشریه: 6-339]