تجوید

152. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 4438/7 آغاز: بسمله. حمد له ... اما بعد باب الادغام و الاظهار و الاخفاء و القلب و الاختلافات و المدات و غیر هم الاول فی الادغام بلاغنة هرگاه که نون ساکن و تنوین که بلام و را برسد ادغام بلا غنه باشد؛ انجام: در آن چیزی یک حرف تلفظ و الله اعلم بالصواب. خط: نسخ، بی‌کا، بی‌تا؛ کاغذ: سپاهانی، جلد: تیماج مشکی مقوایی، 4گ (109-112)، 22 سطر (14×19)، اندازه: 12×18سم [ف: 13-3400]