تجلی خداوند بر حضرت موسی علیه السلام

2. تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: 1079/5 آغاز: حلی که نواب آصفجاهی خواجه سلطان محمود نموده اند، تجلی حضرت واجب بر کلیم الله در طور سینا کنایه بر حکمت است، بر آنکه اجساد و اجرام، خصوصاً جرم خاکی را استعداد رؤیت ازلی و تاب تجلی سرمدی نیست؛ انجام: به ترقی حرف رابع بوده باشد. همان که از خواجه سلطان محمد دانسته شده؛ خط: نسخ خوش، بی‌کا، تا: قرن 11 و یا آغاز 12؛ به دنبال گفته‌ای از خفری در همین زمینه؛ 2گ (118ر-119ر) [ف: 2-39]