بوستان سعدی

217. تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: 1721 آغاز: آغاز بوستان: بنام خداوند جان آفرین ×× حکیم سخن در زبان آفرین ... آغاز تحفة الملوک: الحمدلله رب العالمین و الصلوة و السلام علی محمد و آله. اما بعد این رساله مشتمل است بر آنکه حکما از کتب قدما اختیار کرده اند و فواید بسیار در ضمن هر حرفی معلوم می‌شود ... آغاز مناجات خواجه عبدالله انصاری: الحمدلله رب العالمین و الصلوة و السلام علی سیدنا محمد و آله اجمعین. بعد از حمد باری و نعت سید المرسلین ندیم حضرت باری خواجه عبدالله انصاری نور قبره می‌فرماید؛ انجام: پایان بوستان: بضاعت نیاوردم الا امید خدایا زعفوم مکن ناامید. پایان نسخه: در آنکه چهار چیز اصل سعادت دو جهانی و مراد ادب جاودانی است فرمان بردن خدا و رسول خشنودی پدر و مادر خدمت علما شفقت بر خلق خدا ... منتخبی از بوستان سعدی و مناجات خواجه عبدالله انصاری و تحفة الملوک؛ خط: نستعلیق عالی، بی‌کا، بی‌تا؛ مجدول زرین و رنگین، 57 سه سرلوح مذهب مرصع مزدوج بسیار خوب، به سال‌های 1232 و 1282 به ترتیب از عرض کتابخانه مبارکه فتحعلیشاه و ناصرالدین شاه و مظفرالدین شاه قاجار گذشته؛ مهر ناصرالدین شاه قاجار و نام و القاب فتحعلیشاه قاجار؛ کاغذ: قطعه متن و حاشیه. متن نخودی غبار زرافشان. حواشی نی، جلد: مقوای روغنی بوم مشکی مذهب به شاخه و برگ مو وسط ترنج و دو سرترنج زمینه عنابی منقش به گل و برگ‌های الوان، 70ص، 5-12 سطر، قطع: ربعی، اندازه: 15×23/5سم [ف: 3-528]