بلوهر و بوداسف

8. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 4309 آغاز: بسمله. بعد از انشای محمدت و ثنای نامتناهی ... بارگاه کبریا ... لوای مرحمت (در اینجا میان گ 1 و 2 افتاده) زمان و نوایب دوران در زاویه عجز و ناتوانی نشاندی و بنان زبان بلاغت بیانش جواهر کلمات دلپذیر و سخنان بی نظیر در سلک عبارت آوردی؛ انجام: و تا بود قدم هست بسیر بلاد و هدایت عباد می‌فرمود. ای خوش کسی که درره حق شد سبک عنان ×× چون گرد گشت بر اثر رهروان روان. اللهم وجه وجه قلوبنا الی اقتراف عوارف اصفیائک ... ..و اوردنا منهل التوفیق ... ..و ثبت اقدامنا علی صراطک المستقیم و اختم لنا بخیر انک انت العزيز الحكيم. سبک این تحریر کمی کهن‌تر است و جز آنچه چاپ شده و شعرهای فارسی مانند شعر صائب در آن آمده است؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 12 و 13؛ کاغذ: سپاهانی کبود، جلد: تیماج سبز مقوایی تازه، 126گ، 13 سطر (7×12)، اندازه: 10×16سم [ف: 13-3274]