بحر الفراسة اللافظ فی شرح دیوان الحافظ

4. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: 14857 آغاز: برابر؛ انجام: پس ای حافظ از حال دوران شکایت مکن و بیا تا بی‌معرفت و محبت فی الحال بخوریم که آن هرگز متغیر و متبدل نشود و اگر چه دوران متغیر و متبدل شود و الله اعلم بالصواب منه المبدء و الیه المآب. خط: نسخ زیبا، بی‌کا، تا: 1257ق؛ ترقیمه: «اللهم اغفر لکاتبه و لوالدی صاحب الکتاب و هو مخدومنا الاعظم و مولانا الاکرم میرزا عبدالکریم ملا باشی ملقب، ادام الله اجلاله ... سنة 1257»، مصحح؛ کاغذ: فرنگی آهار مهره، جلد: تیماج مشکی ضربی مجدول با ترنج و سر ترنج گل و بوته، 268گ، 23 سطر (12×20)، اندازه: 20×31سم [ف: 37-470]