ایضاح الاشارات فی العمل بربع المقنطرات

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 813/9-طباطبائی آغاز: بسمله قال الشیخ الامام العالم ... سبط العلامه جمال الدین الماردانی الحمدلله رب العالمین ... و بعد فهذا تعلیق علی رسالتی المسماة بالاشارات على ربع المقنطرات حل به مشکلها و فتح به مقفلها لتسهل على المبتدئین ... و سمیته ایضاح الاشارات.. بسمله بدات بها اقتداء بالکتاب العزيز و بقوله عليه الصلوة ... كل امر ذى بال ... خرجه الرهاوی باسناد غریب؛ انجام: فتكون قد عرفت حال الكوكب على الكمال وليكن هذا آخر ما اردنا في هذه المقدمه. کا: سلیمان بن حسن الوفائی ثم القسطنطینی، تا: با تاریخ 863ق؛ در ذیل نسخه اجازه روایت و اقراء این کتاب است از مؤلف به شاگردش نورالدین علی بن حسن بن علی عرف بالجپیطچی (کذا) که این رساله را در تاریخ 863 در نزد او خوانده، در ذیل اجازه، رقم کاتب است که این رساله را در 1097 از خط مؤلف استنساخ کرده است. نام کاتب این نسخه که به جز کاتب دیگر رساله‌های این دفتر است سلیمان بن حسن الوفائی ثم القسطنطینی است. رساله الاشارات گویا به قلم سلیمان بن حسن وفایی قسطنطینی و مورخ 1067 است که در پایان آن رساله اجازه روایت و گواهی قرائت مؤلف را به شاگرد خویش نورالدین علی بن حسن بن علی معروف به جیطیطی (کذا) از خط مؤلف استنساخ کرده است؛ کاغذ: آهار مهره سفید فرنگی و ترکی، جلد: تیماجی مشکی رنگ، 9ص (132-140)، قطع: خشتی، اندازه: 15/5×20/5سم [ف: 23-105]