انوار التنزیل و اسرار التأویل

377. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: 6430/1-32/130 آغاز: بسمله كهيعص امال ابوعمر والهاء لان الفات يدغمونها ذكر رحمة ربک خبر ما قبله ان اول بالسورة او القرآن فانه مشتمل عليه او خبر محذوف اى هذا المتلوذكر رحمة ربك؛ انجام: بسمله طس تلک آیات القرآن وکتاب مبین الاشارة الى اى السورة و الکتاب المبین اما اللوح المحفوظ ... و ما ربک بغافل عما تعلمون فلا تحسبوا ان تأخیر عذابکم لغفلة عن اعمالکم و قرىء بالباء ... و هو ينادى لا اله الا الله از سوره مریم تا اواسط سوره نحل؛ خط: نسخ و نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 13؛ مصحح، با حواشی «محسن عفی الله عنه» و «ف» و«ص»؛ جلد: تیماج سبز مجدول گرهی، 64گ، 28 سطر، اندازه: 20×30سم [ف: 1-521]