انوار التنزیل و اسرار التأویل

180. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: 3710-19/40 آغاز: بسمله سبحان الذى اسری بعبده لیلاً اسم بمعنی التسبيح الذى هو التنزيه و قد يستعمل علما له؛ انجام: برابر از سوره اسراء تا آخر قرآن؛ خط: نسخ، بی‌کا، تا: 1008ق؛ مصحح، محشی، حواشی با نشانی «هـ العلوی»؛ مهر: «الواثق بالله عبده محمد کاظم الموسوی» (بیضی)، «محمد صادق بن علی رضا الموسوی الحسینی»، «محمد هادی بن محمد مهدی الموسوی الحسینی»، «علی رضا بن محمد صادق الموسوی الحسینی»، «اهل المفتاقین الى الله الغنی محمد باقر بن علی رضا الحسینی»، «عبده خدانبی ابن محمد قلی» (دائری)؛ جلد: تیماج قهوه‌ای، 348گ، 23 سطر، اندازه: 18×24سم [ف: 1-520]