انشاء و نامه‌نگاری

3. تبریز؛ تربیت؛ شماره نسخه: 45ض/6 القاب و عناوین سلاطین و علماء و امرا و وزارء، و نامی از مؤلف مذکور نیست و چون بعضی نکات غریبه داشت ذکر مجملی از آن خالی از مزه نیست. مؤلف در مقدمه چند فائده را یادآوری می‌نماید که کاتب و منشی همواره باید متذکر شده و معمول دارد و می‌نویسد: «کاتب نباید در اول نامه کلمه‌ای نویسد که اول آن کلمه یکی از این شش حرف باشد ت ش غ لا کک م و می‌گوید علت را چنین یافته اند که ت از حروف تفرقه و ش از شآمت و کک از کدورت و غ از غرامت و م از ملالت می‌باشد و اگر بر توالی این حروف در اول سطرها واقع شود هیچ مطلوبی از آن‌مکتوب حاصل نشود و اگر برای حجت قرضی نوشته شده باشد هرگز آن دین ادا نشود»؛ بی‌کا، تا: 1212ق [ف: 174]