الامامة

12. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: 6141/1-32/51 آغاز: ذلك و انصرفت من عندك و حلفت ان لاتكله صاحب حتى؛ انجام: دخل الناس فى دينه افواجا فقرن اسمه باسم ناموسه فصار يهتف به على رئوس الصوامع فى جميع البلدان والمواضع. کتابی است در امامت و اثبات حقانیت شیعه، مؤلف به موارد اختلاف شیعه و سنی در احکام فقهی اشاره نموده و در اثبات سخنانش از آیات قرآنی بسیار بهره برده است. مؤلف در جایی می‌گوید: «و قد اوضحنا من البيان في المستحقين لمقام رسول الله من بعده في كتاب الاوصياء ما فيه كفاية اللبيب و مقنع للاريب ...» . به جهت افتادگی نسخه و این‌که کتاب فصل‌بندی و عنوان‌بندی خاصی نداشت، تشخیص نام کتاب و مؤلف میسر نشد. مؤلف از جعفر بن محمد بن مالک کوفی نقل می‌کند و از او به‌عنوان یکی از مشایخش نام می‌برد؛ خط: نسخ، بی‌کا، بی‌تا؛ افتادگی: آغاز؛ نسخه عکسی است؛ جلد: گالینگور قهوه‌ای، 126گ، 14 سطر، اندازه: 21×30سم [ف: 1-491]