اعلام الدین فی صفات المؤمنین و کنز علوم العارفین

مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 5679 آغاز: الحمدلله دی (کلماتی بصحافی رفته) لال و الرفعه و الکمال الذی عم عباده بالفضل و الاحسان؛ انجام: و ما هدالارض المدحیه صلی علی سید البریه محمد و آله الاخیار الاطهار الابرار الایمه و اعف عنا و اغفرلنا و ارحمنا انت مولانا فانصرنا علی القوم الکافرین خط: نسخ مخلوط به ثلث، بی‌کا، تا: 723 یا 763ق؛ نسخه قدیمی است و گمان می‌رود در عصر مؤلف نوشته شده، اشخاصی که نسخه در اختیار و مالکیت آنها بوده و در نسخه اثر خامه شان موجود است اینانند: «انتقل فی نوبت ا ... الى الله الغنی عبدالحـ ا.. ابن محمد المشـک الحـ»، باز در همان صفحه «ثم عواری الایا ... تراب اقدام الانام هلال الکرکی عامله.. الحـعی بمحمد و علی وا.. الاطهار می شـ ... القعده الحرام من سـ ... و ستین و تسعـ. و کسه مالکه المـ. تجاور عن ساته »، در صفحه آخر مرقوم است: « بصره (کذا) من اوله الى آخره اضعف عبادالله و احوجهم الله محمد بن عبدالحسین ابن صـ (یا ابو منصور) الموذن بالحرم الشریف الغروی (صحافی رفته ) و ذلك من سنه 3 کـ و سبعماته »، ظاهراً مقصود از این تاریخ 723 است و محتمل است 763 باشد؛ واقف: شیخ بهایی، به وسیله تقی آقا مدرس رضوی، در شهریور 1317، تسلیم کتابخانه شد؛ کاغذ: حنایی، جلد: تیماج قهوه‌ای ضربی، 145گ، مختلف السطر، اندازه: 17×24سم [ف: 5-44]