اصول الفقه

130. اردکان یزد؛ حوزه علمیه امام صادق؛ شماره نسخه: 131 آغاز: الکلام فی جواز استعمال المشترک فی اکثر من واحد معانیه و عدمه و لنذکر اولا اقسام استعماله حتی یتعین محل النزاع و یتضح محط دلیل الصحة و الامتناع مشتمل بر مباحث ذیل: جواز استعمال المشترک فی اکثر من واحد معانیه و عدمه، المشتق، المقدمة الموصلة، الضد، امر الامر مع العلم بانتفاء الشرط، هل المطلوب فی الاوامر الطبیعیة بلحاظ وجودها الخارجی او خصوص الافراد، نسخ الوجوب، واجب التعینی و التخییری، واجب الکفائی، التخییر بین الاقل و الاکثر، الموسع و المضیق، الامر بالامر، تکرار الامر، النواهی، اجتماع الامر و النهی، النهی اذا تعلق بشیء هل یقتضی فساد ذلک الشیء ام لا، مفهوم الشرط، العام و الخاص، تخصیص العام بالبعض، القطع؛ خط: نستعلیق، کاتب = مؤلف، تا: پنج‌شنبه 9 شعبان 1319ق (پایان بحث عام و خاص)؛ مصحح؛ اهدایی: ورثه محمد حائری؛ جلد: مقوایی، عطف و گوشه‌ها تیماج مشکی، 110گ، مختلف السطر، اندازه: 16×21/5سم [ف: 1-117]