اصحاب العدة

6. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 2252/10 خط: نسخ ریز و نستعلیق، کا: ابراهیم بن محمد حسن قزوینی، تا: پنج‌شنبه 28 محرم 1244ق؛ از روی نسخه خط مؤلف، در پایان دارد: «قد تشرفت بكتابة هذه الرساله من نسخة مرقومة بخط المصنف دام ظله ... حين تشرفي بخدمته و انا من اقل تلامذته [ابن محمد حسن شیخ ابراهیم القزوینی] فی یوم الخميس 28 محرم الحرام 1244» (128پ)، در زیر آن با خامه نستعلیق به چلیپا به زبان فارسی چنین نوشته شده است: «وقتی که این عبد خاطی در اصفهان در خانه ملازم معظم ... سید محمد باقر دام ظله مشرف بودم این رسایل را استکتاب نمودم ... توقفم دو سال بود، ورودم یوم شنبه 17 صفر 1243»، همانند بودن خط دو رساله 9 و 10 (شهاب عبدربه، و اصحاب عده) یک تن بودن نویسنده آنها را نشان می‌دهد، کاتب این دو رساله نام خود را در پایان رساله «شهاب عبدربه» چنین آورده است: «قد تشرفت بكتابة هذه الرسالة من النسخة ... بخط المصنف دام ظله ... حين تشرفی بخدمته و انا اقل تلامذته ابن الحاج محمد قاسم (شاید قاسم ابن محمد) الوایی الکاشی یوم الجمعة 18 محرم 1244» (115ر)، در پایان رساله اصحاب عده، نیز عین همان عبارت را آورده است، سپس کسی نام کاتب را پاک کرده و به جای آن عبارت «ابن محمد حسن شیخ ابراهیم» نوشته است (128پ)، بنابراین با اطمینان می‌توان گفت: که نام ساییده شده در پایان رساله اصحاب عده (128پ) «ابن الحاج محمد قاسم الوایی الکاشی» بوده است، گویا این ابراهیم بن محمد حسن استکتاب کننده همان محمد ابراهیم قزوینی باشد که به دستور وی قاسم بن علی حسینی رساله اسحاق ابن عمار را نوشته است (93پ)؛ 13ص (116-128) [ف: 11-655]