اشعار

2405. قم؛ مسجد اعظم؛ شماره نسخه: 4001/1 آغاز: ای پادشاه حسن تورا چاکر آفتاب ×× داری دو رخ یکیش مه و دیگر آفتاب / خطت کشیده دایره عزین به ماه ×× خالت نهاده نقطه مشکین بر آفتاب؛ انجام: آن حال که بر گوش تو مأوی دارد ×× هندو بچه ای است با تو نجوی دارد /گوید شه زنگبار با خیل سپاه ×× می‌آید با [چلیپش] تودعوی دارد مجموعه شعر فارسی است از غزلیات و قصاید امیر معزی، ملک الشعراء، انوری ابیوردی، مصاحب لامعی جرجانی، جمال الدین عبدالرزاق، سنایی غزنوی، بخشی از مثنوی معنوی، مهجور شیرازی و اشعاری در مدح معصومین (ع)؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ جلد: گالینگور سبز، عطف تیماج زرشکی، 101گ، مختلف السطر، اندازه: 18×21سم [ف مخ: 2 - 586]