اشعار

1792. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 7435 آغاز: ای باد اگر به اهل بخارا گذر کنی ×× زنهار عرضه ده بر ایشان پیام ما؛ انجام: هشت بستان را کجا هرگز توانی یافتن ×× جز به حب حیدر و شبیر و شبر داشتن شامل شعرهایی از شعرای مختلف است. این جنگ به چند خط و توسط چند شخص نوشته شده و قسمتی از آن (ص4-27 و 117-145) به خط قاآنی است. در صفحه 145 آن آمده: «اعتقاد بنده که قاآنیم این است»، در این بخش قاآنی از شعرای متقدم، نام شاعران را به صورت الفبائی تخلص آنها آورده و بعد شرح حال کوتاهی ذکر می‌کند و سپس اشعاری را از شاعر می‌آورد، در باقی صفحات که به خط دیگران است، عبدالوهاب معتمدالدوله نشاط به دستخط خود اشعاری را نوشته است، در این بخش اشعار زیادی از قاآنی نقل شده است. شعرایی که شعرشان در این جنگ آمده عبارتند از: حکیم سنائی، رابعه قزداری بلخی، رشید وطواط، عنصری، رضی الدین نیشابوری، رشید الدین محمد بن محمود اسفرازی، رفیع الدین نیشابوری، رفیع الدین لبنانی، رفیع الدین ابهری، رضی الدین خشاب، رکن الدین دعوی دار قمی، رودکی بخارائی، خاقانی، انوری، عطارد، وصال، آقا عبدالله هراتی، طراز یزدی، قاآنی، شیخ طاهر، اختر تبریزی، قائم مقام، عبدالواسع جبلی، ذوالفقار شیروانی، قوام الدین حسین بن صدرالدین علی معاصر خاقانی، حمیدی اختیاری، خسرو دهلوی، دقیقی خراسانی و دقیقی مروزی؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ با دستخطی از قاآنی در برگ 64 که در شب دوشنبه بیست و هشتم شوال 1264نوشته؛ جلد: تیماج قهوه‌ای، 126گ، مختلف السطر، اندازه: 11×20سم [ف: 25 - 414]