اشعار

1657. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: 993/4-6/83 آغاز: ضیاء اصفهانی علیه الرحمة والغفران. ای بت هرزه گرد هر جایی ×× ای بر آسوده سر به رسوایی / هرزه گردی وباده پیمایی ×× عاقبت می کشد به رسوایی؛ انجام: چون بهینه مایه ات زدست برفت ×× هر چه سود آیدت زیان پندار اشعاری است از شعرای مختلف همچون ضیاء اصفهانی، ترجیع بند هاتف اصفهانی: «ای فدای تو هم دل و هم جان...»، و خاقانی؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ 20گ، 18 سطر، اندازه: 13/5×20/5سم [ف: 1 - 371]