اشعار

1018. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 3776 آغاز: سو با هم سوز می‌اول ابتدا ×× اوندن اوز که ایدرم حقدور خدا / تنکری اوندن و اخی یکرک نوار ×× اول آخر اولدور پروردگار. پس ازین دوازده امام است بدینگونه: الهی با عزاز آن چند تن ×× که هستند فخر زمین و زمن / بحق تو ای داور آب و خاک ×× بدان چارده نام معصوم پاک؛ انجام: بزالوزر جمله قالوو مالمز ×× یا الهی روز قیل ایمایمز. در یوم الثلثا هجدهم شهر رجب المرجب مسوده گردید 1238. هر آن کس که آمین بگوید بجان ×× خدایا تو او را بجنت رسان / هزاران درود و هزاران سلام ×× ز ما بر محمد علیه السلام / هزاران درود و هزاران هزار ×× ز ما باد بر صاحب ذوالفقار ستایش خاندان پیامبر است و سوگواری آنها به‌نظم فارسی، شامل: ستایش علی در پنج قصیده که دومین آن را وفائی است، درباره حدیث کسا است آن هم از وفائی، ستایش فاطمه (ع) از همو، ستایش قاسم بن حسن و اینها همه باید از وفائی باشد، داستان حیدر که در آن از قزلباش و قزلباشان یاد شده است، ستایش پیامبر، ستایش علی، کشته شدن حسین (ع)، منظومه‌ای به ترکی که در آن عنوان شعر گفتن رسول و شعر گفتن ابراهیم دیده می‌شود؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 13؛ افتادگی: آغاز؛ کاغذ: فرنگی، 53گ، 12 سطر (7×13)، اندازه: 10×16سم [ف: 14-3776]