اشعار

341. تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: 533 آغاز: دوست میدارد دلم جور و جفای دوست را ×× دوستر از جان و دل درد و بلای دوست را؛ مثنوی مهر: نگاه خیره عاشق تماشا ×× نمک پرورده چشم تمنا؛ انجام: چنین که برزده چابکانه دامن ناز ×× سوی کدام سیه روزگار می‌گذری؛ پایان مثنوی مهر: از این رخسار گل سیراب می‌شد ×× ز من زلف سخن پرتاب می‌شد / پی تاریخ فکر آلود گشتم ×× خیال آسا بهر سو زود گشتم / سخن را می‌گشودم پرده از چهر ×× که ناگه رو نمود این نسخه مهر/ نهال فکر باطل کندم از بیخ ×× که هم این نسخه مهرست تاریخ / الهی این گل باغ محبت ×× که بوئی دارد از داغ محبت / نشان تا باشد از گلزار باری ×× زنندش بر سر دستار باری / مبادا هرگز از خاطر فراموش ×× بود آرایش دوش و بر دوش / کند هر کس در این گلشن صبائی ×× گل تحسین فشاند بر شفائی شامل غزلیات، فردیات و مثنویات از: کمال الدین اسمعیل اصفهانی، سعدی، محتشم، وحشی، امینی، ناصح، رضائی، کاشانی، امیر خسرو، میلی، خاقانی، حکیم شفائی؛ خط: نستعلیق خفی، کا: علی رضا، تا: 1024ق؛ افتادگی: آغاز؛ دو قسمت کاملاً مجزا است و از لحاظ جنس کاغذ و رسم الخط و تزئین و تذهیب یکنواخت نیست قسمت اول کاغذ الوان بدون نام راقم و تاریخ، قسمت دوم کاغذ اصفهانی ساده و دارای رقم و تاریخ است، از آغاز مثنوی نسخه مهر حکیم شفائی حداقل یک ورق افتادگی دارد و مجموعه قسمت اول هم ناتمام است و تاریخ کتابت سال 1024 مربوط به تحریر مثنوی است، مجدول مذهب، یک سرلوح مذهب مرصع مزدوج ممتاز، دارای چهار لچکی مذهب مرصع ممتاز؛ مهر: مشیر السلطنه 1322، ناصر الدین شاه قاجار 1274، «عبدالنبی 1233»؛ کاغذ: اصفهانی الوان، جلد: تیماج یک‌لا لاکی رنگ، اندرون کاغذ قهوه‌ای سوخته، 238ص، 7-12 سطر، قطع: رقعی، اندازه: 8/3×15/2سم [ف: 4 - 1139]