اشعار

320. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 8869/31 آغاز: از آلایش مصون است به مقصد آزادگی می‌رساند سیروسلوک در مشرب صوفیان بارگاه احدیث معانی به خود فرورفتن و از خود برآمدن تواند بود ... ای خرد مرحله پیمای فکر ×× قدرت بازوی توانای فکر/ مردمک دیده روشن ضمیر ×× در فن بینایی هر کار پیر؛ انجام: بوقلون نیست به سیماب رنگ ×× باره خیالم ز شباب و درنگ / عر نفس از جنبش و ارام من ×× شحنگی ناله گلخام من منظومه ای است که به اقتفای «مخزن الاسرار» نظامی سروده شده: خاک نظامی زر این مخزن است ×× یا گل خسرو گل این گلشن است/ چهره گشا باده جامیست این ×× آلت سوزیده جامیت این/ یا دهد از مرکز ادوار فیض ×× نشاه [نشئه] دور خم سرکار فیض/ ختم سخن گر به سخنور بود ×× شش جهت از خانه شش در بود(ص407)، با دیباچه‌ای منثور در آغاز. این عناوین در نسخه دیده می‌شود: مبدا پیچیدگی زلف شاهد دلفریب سخن، چهره گشایی تصویر معنای توحید از پرده رنگارنگ خیال، زمزمه پردازی تار نفس به آهنگ دلنواز مناجات درگاه حضرت وجود مطلق، بالیدگی نهال مطالب ارجمند در گلشن آرایی تمت و دور و سرمایه وجود رنگامیزی ... (پارگی) آفرینش، صافگیری کیفیت باده تاب منقلب که شورش افزای خیره نگاهان دیده تحقیق و انجمن آرای دقیقه شناسی بینش بینان عالم توفیق است،توصیه و تمهید ... مدحتسرایی پادشاه مملکت آگاهی فنون سخن طرازی خلدالله ملکه و سلطانه، اسباب تألیف قلوب افراد انواع سخن پیرایگی، شاخ و برگ شناسای حضرت سخن که نودمیده چمن آرای میان و نورس گشته بار شکوفه بوستان دل دوستان اوست؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 11؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ کاغذ: نخودی آهار مهره، جلد: تیماج قهوه‌ای با جدول‌های ساده و گره‌دار، عطف: چرم، 22ص (405-426)، اندازه: 13/1×24/3سم [ف: 29/1 - 188]