اشعار

1. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 3931/5 آغاز: برای زینت این کارخانه ×× دو نسبت را دو اسم آمد نشانه / در آن مکتب که با را دو خواندند ×× پی فهمیدن ما و تو خواندند/ الف آمد اساس جان عالم ×× الف آغاز حرف آمد ز قرآن / الف شد قطب حروف شد الف باش ×× چه دانستی مده دل را به وسواس / مسما بود یک لیک از پی زین ×× دو اسم آمد یکی میم و یکی عین منظومه‌ای است (یا بخشی از منظومه‌ای) گویا از ضمیری در مدح رسول الله محمد (ص) و امیر المؤمنین علی (ع) با تصحیح علم حروف و عدد. دو قطعه است و در وسط آنها متن حدیث نبوی در فضیلت امام (ع) همان خط نقل شده و در قطعه اول اسم محمد و علی (ص) بر اساس جفر تاویل و تفسیر شده و در قطعه دوم این دو نام با اسماء الله تطبیق گردیده؛ خط: نستعلیق ریز، بی‌کا، تا: قرن 8؛ پس از پایان منظومه دو بیت دیگر از همان شاعر نقل شده؛ کاغذ: سمرقندی شکری رنگ، جلد: مقوای زرد با عطف و حاشیه تیماج قرمز، 172ص، قطع: رقعی [ف: 10 - 2026]