الوافی

214. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: 13466 آغاز: افتاده: حتفها عند سمعها و لكن اجعل الدنيا بمنزلة قنطرة على نهر جزت عليها؛ انجام: فدخل اصحاب اليمين فصارت عليهم برداً و سلاماً و ابی اصحاب الشمال ... » افتاده بخشی از قسم اول و دوم از جلد سوم (کتاب ایمان و کفر) است و از باب معنی زهد (49) آغاز و تا باب علل تحریم الکبایر (185) را دارد، پایان می گیرد؛ خط: نسخ زیبا، بی‌کا، تا: قرن 11؛ افتادگی: آغاز وانجام؛ چند بار مقابله و تصحیح شده، از جمله در سال 1108ق قد وقع الفراغ بحمدالله سبحانه يوم الاربعين ... افتاده»، «شرعت فی ... شهر جمادی الآخر ...»، «بلغ بحمده تعالى» و «ثم بلغ قبالاً و تصحیحاً بحمدالله».محشی با نشان «منه» و غیر آن، در موردی حاشیه‌ای دارد با عبارت «نقله محمد بن زین الدین عفی عنهما»، مصحح؛ مهر: «العبد الآثم الحسنى الحسيني الطباطبائی»(بیضوی)؛ جلد: تیماج، 172گ، 19سطر (7×14)، اندازه: 12/5×19سم [ف: 34-179]