نهج البلاغة

142. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: 1107-7/7 آغاز: برابر؛ بنام خدای بزرگ بخشایش بسیار آمرزش پس از ستایش خدا آن خدایی گردانید ستایش را بها برای نعمتهای خود؛ انجام: رواة العلم کثیر ورعاته قلیل روایة کردن علم بسیار است ونگه داشتن او اندک خطب را دارد با ترجمه فارسی به صورت زیر نویس؛ خط: نستعلیق و ثلث، کا: بهرام، تا: قرن 11؛ مصحح؛ جلد: تیماج، 156گ، 13سطر ، اندازه: 23×33سم [ف: 8-4834]