مهر و مشتری

تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 10712 آغاز: نخوردی و الحال پیک اجل یعنی موی سفید قدم در عرصه وجودت گذاشته پیغام [کذا] مرگ به خط ... [پس از 12 برگ در 12ر] غضب کردن مشتری در خانه و نامه آوردن سیاره از نزد مهر و جواب نامه بردن. و بعد از آن مشتری با خود گفت که حالا [کذا] من بسته هزار ندیدم چگونه می‌توانم از مهر جدایی کنم: حال عاشق تو چه دانی که نباشی عاشق ×× حال بیمار چه دانی که نگشتی بیماراما از آن جانب چون مهر از این سخن خبردار شد بابا سیاره را طلبید و گفت بابا مرا چه باید کرد؟ نمی توانم یک ساعت بی مشتری زنده گانی کنم؛ انجام: ایشان یافتند که این مهر است به یک مرتبه به خاک افتادند و شکر الهی به جای آوردند و بعد از آن اجازت خواستند که در شهر بروند. ایشان را روانه کرد ایشان یکدیگر را ملاقات کردند. تمام شد خط: نستعلیق، کا: عبدالعظیم بن ابراهیم سبزعلی، تا: 20 شعبان 1246ق؛ نسخه مغلوط است؛ جلد: مقوا، 266گ، 17سطر (10/5×16/5)، اندازه: 17×22سم [ف: 20-226]