ارمغان مظفری

« شکایت از روزگار مرحوم جدم میرزا تقی سپهر لسان الملک و پدرم و مرحوم میرزا هدایت الله لسان الملک ملک المورخین با آنهمه تصنیف و تألیف که در راه ملت و دولت مرتب نمودند و عمر خود را باینکار مصروف داشتند و از تحصیل امر معاش باز ماندند و فقط بجزئی مقرری دولت قناعت کردند پس از آنکه ملک المورخین بدرود زندگی گفت شغل تاریخ نویسی باین بنده رجوع شد و هفت نفر اولاد از آن مرحوم بجای ماند در عوض آنهمه خدمات که از جد و پدر و خود این بنده که در معرض شهود رسیده دو قسمت از مواجب آن مرحوم را ضبط کرد بیش از قیمت نان خورشی ببازماندگانش نداد هان ای خفتگان وادی خاموشان برخیزید و نظری بحالت این بازماندگان نمائید که در تیه حیرت فرومانده و لگدکوب ناکسان شده خود کجائی تا به بینی این شریف ایسام ما علم پامال هنر در نکبت و بال نه از آن خبری و نه از این اثری هر چند که پادشاه ذی جاه و خسرو فلک خرگاه قصد ترویج بازار هنر و اشاعه دانش خواهد لکن موانع آسمانی راه بمقصود ندهد. [فهرستواره منزوی 317/6] »