الاخلاق

12. قم؛ معصومیه؛ شماره نسخه: 677/3 آغاز: عقب وی روان شد و میگریست و می‌گفت ای ابراهیم توقف کن بیت: کوسر که در و شورش سو دای تو نیست ×× کو دل که در و غارت غوغای تو نیست / ترک سر و دل بگوی تا جان یابی ×× کوفتنه که روی عالم آرای و نیست؛ انجام: فصل بیست و هفتم روی عن النبی صلی الله علیه و آله انه قال بعبد الله عباس الا اعلمک بکلمات تنتفع بهن قال بلی یا رسول الله قال احفظ الله یحفظک ... آداب و اخلاق را بر مبنای عارفان با پند و اندرز و ذکر صفات آنها و حکایت‌هایی بیان نموده و در اثنا اشعاری را نیز می‌آورد. مؤلف کتابش را در چند «فصل» قرار داده و در هر فصل ابتدا حدیثی از حضرت پیامبر درباره موضوع آن فصل می‌آورد سپس مناجاتی به فارسی به دنبال حدیث ذکر می‌کند، بعد از آن حکایاتی را پیرامون آن موضوع با عبارت «آورده اند» نقل می‌کند. نسخه فقط قسمتی از باب 24 تا اول باب 27 را شامل است. عناوین فصول موجوده چنین است: فصل 25. پیرامون سه منجی (خشية الله، القصد فی الفقر و الغنی، و العدل فی الغضب و الرضا) و سه مهلک (شح مطاع و هوی متبع و اعجاب المرء بنفسه)، فصل 26. فضایل مهمانی؛ خط: نسخ و نستعلیق، بی‌کا، تا: حدود قرن 11؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ جلد: تیماج مشکی، 17گ (138ر-155پ)، مختلف السطر (10×14)، اندازه: 14×19سم [ف: 2 - 318]