فرهنگ فارسی به فارسی

29. مشهد؛ گوهرشاد؛ شماره نسخه: 1392 آغاز: اولین فصل موجود: فصل سیوم در حرف - تا - چهار لغتست. تاراج غارت باشد؛ انجام: یک بسی یعنی یکبارکی. بوشکور گفته: بیت: بجنگ مکن جاودان یک بسی + بدین آرزو چون منم خود رسی. تمت الرساله بتوفيق الله تعالى. (تألیف قرن دهم هجری به بعد) نسخه‌ای است بی آغاز که نام اصلی آن به دست نیامد، پایان ریشه را «باب» و حرف نخست را فصل قرار داده و در هر فصل و باب، کل عدد لغات را نشان داده است، و اغلب برای شاهد، یک بیت شعر از نظامی، سعدی، انوری، لبیبی، دقیقی، شمس فخری، خسروانی، ادیب صابر، عسجدی، ابوشکور، منجیک، فردوسی، رودکی، خاقانی، جامی، مولانا محمد کشمیری، محمد بن هندوشاه، خواجه غیاث الدین محمد رشید، حافظ، ابو نصر فراهی، ظهیر فاریابی، فرخی، بهرامی، فرید الدین احول، امیر حسن دهلوی، ناصر خسرو، غواص ... و ابیاتی از خود نیز آورده است. برای نمونه: باب بیست و پنجم در حرف یا - بیست و چهار فصل است فصل اول در حرف همزه نه لغت است آی به معنی بیای کمال اسماعیل گفته بیت: اساس مصلحت روزگار باشد و آی ... موجودی نسخه از فصل دوم از باب چهارم را تا آخر که باب 25 می‌باشد دارد؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 12؛ افتادگی: آغاز؛ کاغذ: هندی، جلد: تیماج، 15 سطر (7/5×14/5)، اندازه: 12×22سم [ف: 4 - 1978]