غاية المأمول فی شرح زبدة الاصول

126. اصفهان؛ کتابخانه‌های اصفهان؛ شماره نسخه: 49 آغاز و انجام: برابر خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ مصحح، محشی با امضای «منه عفی عنه» که با قرائن دیگر می‌رساند که تصحیحات و حواشی به خط شارح است، روی برگ آخر در هامش، این شرح نوشته شده: «قد بلغ هذا الکتاب من اوله الی آخره، و الحمدلله رب العالمین»، ظهر برگ 96 و ظهر برگ 111 دو حاشیه نوشته شده بامضای «لمحرره مهدی الموسوی» صفحه اول کتاب نیز به خط همین شخص است، این نویسنده که قطعاً از طایفه صاحب «روضات الجنات» است یا فرزند دانشمند ایشان آقا سید محمد مهدی است که از مجتهدان اصفهان و دارای تألیفاتی بوده و در 8 رمضان 1251 متولد و در 13 ذیحجه 1324 وفات یافته، و یا آقا سید محمد مهدی بن سید حسن بن العلامه حاج سید حسین موسوی خوانساری؛ تملک: آیة الله صاحب روضات مورخ شعبان 1271، عبدالحسین بن عبدالله مشهور به قطش المسلمی ... در 1057؛ کاغذ: اصفهانی، جلد: تیماج مذهب، 226گ، 23- 28 سطر (7×18)، اندازه: 7×18سم [فهرست روضاتی: - 209]