شفاء المریض

« نخستین کنم نوک خامه روان ×× به توحید پروردگار جهان / خداوند خلاق ارض و سما ×× که نه جسم دارد نه او راست جا / ... طبیبی نکردم بسی سالها ×× ولی به طمع خاص بهر خدا / مریضی که از من دوا یافته ×× ز فضل الهی شفا یافته / دوای من ار نفع نارد ترا ×× مرا بد نگویی ز بهر خدا ... و بعد از چند بیت گوید: اساسش نهادم صد و شصت باب ×× شفاء المرض کردم این را خطاب / سبب گویم این شرح از این کتاب ×× چنین رنج بهر چه براه شهاب/ ... دلم گفت ای پور عبدالکریم ×× که هیچست دنیا و فرزند و سیم/ ... نصیحت بجانست اگر بشنوی ×× ترا داد ایزد چون طبع قوی / کتاب به حکمت به نظم اندر آر ×× که بعد از تو ماند مگر یادگار / ز طبع ضعیفی که من داشتم ×× چنین طب منظومه پرداختم ... و در پایان مقدمه گوید: الهی به حق نبی الهدی ×× ختوم رسل خاتم انبیا / محمد شه جمله پیغمبران ×× که از عشق رویش سرشتی جهان / به حق ابوبکر ای کردگار ×× که شد ثانی اثنین در روزگار »