شرح لغات قصاید خاقانی و منظومه تحفة العراقین

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 14197 آغاز: دیباچه: سپاس و ستایش خداوند را سزاست و درودی که از قوه بشر برتر ... بعد بر ارباب بصایر و اصحاب ضمایر پوشیده نیست که ایزد تعالی اصحاب فضل و ... آغاز شرح: مراد دل پیر تعلیم است و من طفل زباندانش ×× دم تسلیم سر عشر و سر زانو دبستانش؛ دو ذمی نفس و ... ذمی یهود را گویند - رسمی خدمت کار و سرهنگ را هم؛ انجام: وايه شده در قریش و برمک ×× صدق و کرم تو جعفران را (تو چه) امام جعفر صادق علیه السلام به صفت صدق از سایر اوصاف مشهور تر است و جعفر ... صحن فلک از کلفت چو انجم ×× ماند رمه مضمران را؛ مضمران اسباب باریک میان را گویند. پیکان شهاب رنگت از آب ×× آتش زده، دیو لشکران را. خط: نستعلیق، کاتب = مؤلف، تا: 1256ق؛ افتادگی: انجام؛ مهر: «عبده ابوالقاسم بن محمد تقی» (مربع)؛ جلد: تیماج قهوه‌ای، 94گ، 11 سطر، اندازه: 12×20سم [ف: 38 - 271]