شرح قصیده مولوی

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 206/18-طباطبائی آغاز: در شرح کلام مولوی در این غزل اول این که فرمود خواهم نمودن ای پسر ... مراد اظهار طریقه ای چند در عدد گرفتن و دعوت کردن اسماء الهی است به عنوان ارشاد پس فرموده که قواعدی که ما در این غزل به جهت دعوات اسماء حق تعالى و ادعیه به جهت مطالب مهمه ضبط کرده ایم هفت نوع است؛ انجام: عدد این صورت پنجاه هزار هزار و صد و سی هزار و سیصد و یک می‌شد و آن است که مولانا فرموده اند و هذا آخر شرح ابیات غزل مولوی. بی‌کا، تا: قرن 11؛ پس از این شرح (در برگ 227پ) چند سطر دیگر در شرح اصطلاح نوع اصغر، نوع صغیر، نوع طبیعی و نوع اوسط و نیز جمع کبیر، جمع اکبر و جمع صغیر است که در اشعار مولوی یاد شده و همچون تکمیل است برای شرح قصیده؛ کاغذ: اصفهانی شکری، جلد: تیماج قهوه‌ای، 2گ (226-227)، اندازه: 13×22سم [ف: 22 - 76]