شرح قصیده عبدالقادر گیلانی

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 3702/5 آغاز: سقانى الحق كاسات الوصال ×× فقلت لخمرتى نحوى تعال / سعت و مشت لنحوى في كؤس ×× فهمت بسكرتى بين الموالی؛ ترجمه بیت دوم این دو بیت است: پس شدم زان باده مست و بیخبر ×× مستى من كرد یاران را خبر / از درون خم شراب با صفا ×× جلوه گر شد در میان كاسها؛ انجام: و عبدالقادر المشهور اسمى ×× وجدی صاحب العين الكمال تذکر: نام رساله از فهرستواره منزوی 579/7 گرفته شد؛ بی‌کا، تا: قرن 13؛ در ذیل هر بیت، دو بیت فارسی در ترجمه آن نوشته شده (مگر سه بیت آخر قصیده). ابیات ترجمه فارسی، مثنوی (بر وزن مثنوی مولوی) است و سراینده آن نام خود را نیاورده؛ کاغذ: فرنگی، 5ص (224-228)، 6سطر، اندازه: 11×16سم [ف: 10-1680]