شرح الشواهد

4. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: 2411/2-13/91 آغاز: هنیئاً لارباب النعیم نعیمهم ×× وللعاشق المسکین يتجرع. اما هنیئا فهو فی الاصل من هنؤ الطعام اذا صار هنیئا لا ینقض فیه فاقیم مقام المصدر؛ انجام: وخبرها قوله ان يوكع يوما الواوفى قوله والدهر قد رفعه يجوز ان يكون للعطف ويجوز ان يكون للحال. بخشی از شرحی است بر ابیاتی که به عنوان شاهد در یک کتاب نحوی مورد استناد قرار گرفته است، این شرح به ترتیب ابیات وارده در کتاب آمده است؛ خط: نسخ، بی‌کا، تا: قرن 12؛ افتادگی: آغاز؛ جلد: مقوا با روکش کاغذی کادو، 9گ، 15-24 سطر، اندازه: 14×20سم [ف: 5 - 2603]