شرح دیباچه مثنوی

شیراز؛ بنیاد فارس‌شناسی؛ شماره نسخه: 34/4 آغاز: بسمله. الحمدلله الخبير بعواقب الامور العالم بما تخفيه الضمائر فى الصدور ... و بعد هذا كتاب المثنوى یعنی این کتابی است که در او بیان می‌شود از ترک معاصی؛ انجام: بتاریخ یوم پنج‌شنبه شهر شعبان المعظم من شهور سنة اربع و تسعین و ماتین بعد الالف من الهجرة النبوية على مهاجرها الف الف صلوات و سلامه و تحية بتسويد شرح دیباچه مجلدات مثنوی مولوی قدس الله سره العزيز که از زاده مفکره سحر نگار و نتایج طبع بدایع آثار و اختر برج ضمیر منیر و گوهر بحر خواطر فیض تخمیر و مساوقه القلم انمل در ربار و ثمرات المدة کلک سبحانه مولانا الاعظم ملاذ الائمة فى العالم حبر النحرير المتبحر الكامل المكمل الفاضل المفضل كاشف الحقايق و الدقايق کهف الواصلین و ملجأ المحققين قطب الملة و الحق و الدین حامی الحقیقة مهدى الطريقة محمود الخليفة مفخر الحاج الحاج محمد حسینا طول الله ظله العالی على مفارق المحتبين مادامات السماء يظل على مافى و على الارضين میبود حسب الفرمايش صاحبی ملاذی دیباچه دفتر دانش و بینش و انتباه عنوان صحیفه شعور و فهم بالاكتناه زبدة الناهجين الى المنهج الاعلى قدوة السالكين الى المسلک الاقصی فخر الحاج آقا محمد مدظله العالى الشهير بالشیرازی پرداخت حرره اقل الطلبة على اكبر شرح دیباچه مجلدات مثنوی مولوی؛ خط: نسخ، کا: علی اکبر ورامین، تا: 1294ق؛ جلد: تیماج سبز، 33گ (31پ-63ر)، اندازه: 13×24سم [ف: - 56]