شرح دستور معمای نیشابوری

« بسمله. بنام آنکه از تألیف و ترکیب ×× معمای جهان را داد ترتیب. اما بعد، معروض آنکه حقیر صادق، رکنی عاشق می‌گوید که در زمان جوانی و ایام کامرانی به عشق و عاشقی و به شعر و شاعری و به جونی معمایی میل داشتم، از آن در ملازمت جناب سیادت پناهی فضیلت دستگاهی امیر کمال الدین حسین بن محمد الحسینی المشهور بمیر حسین النیشابوری کسب علم معما می‌کردم و معمایی که می‌گفتند یاد می‌کردم و آنچه خود نمی‌یافتم شرح و حل آن را از ایشان می‌شنودم و حضرت میر چون معماهای خود را جمع کردند شرحی در خور آن نوشتند، لازم شد که چون حق استادی در گردن این حقیر دارند، شرحی لایق بنویسم بتفصیل ... و به همان ترتیب که ایشان رساله را ترتیب داده‌اند شرح نوشتم، و چند بیت توحید که ایشان فرموده بودند همان بیتها در اول این شرح درآوردم ... و حضرت میرحسین نود و نه نام را گفته‌اند و در رساله خود در نیاورده‌اند و کم‌یاب است از برای تیمن و تبرک در اول این رساله درج کردم ... الله »