شرح حدیث امام صادق (ع) درباره نماز

تهران؛ عبدالعظیم؛ شماره نسخه: 612/2 آغاز: حدیث چنین است: عن حماد بن عیسی قال لی أبو عبدالله جعفر بن محمد الصادق (ع) یوماً یا حماد أتحسن أن تصلى قال فقلت یا سیدى أنا أحفظ کتاب حریز فی الصلوة فقال لاعلیک یا حماد قم فصل قال فقمت بین یدیده متوجهاً الى القبلة ... کتاب: چنین گوید حقیر سراپا تقصیر باقر بن محمد عفى الله عن جرائمهما که چون بعد از معرفت الله تعالى نماز افضل عبادات است و روشنایی. یعنی بزرگ گناهست نزد پروردگار شما آنکه بگویید و بفرمایید به مردم چیزی را که خود آن را عمل نمی آورده باشید؛ انجام: یعنی بزرگ گناهست نزد پروردگار شما آنکه بگویید و بفرمایید به مردم چیزی را که خود آن راعمل نمی آورده باشید. خط: نستعلیق، کاتب = مؤلف، تا: قرن 13؛ افتادگی: انجام؛ 5گ، 24 سطر، اندازه: 15×21/5سم [ف: 1 - 320]