شناسنامه کالبدشناسی نسخه خطی
پیوند کوتاه:
/m/180614
نشان‌های نسخه‌شناسی و کالبدشناسی
اصل نسخه (دستخط مؤلف)
—
حواشی به خط مؤلف
✓
تذهیب و سرلوح
✓
نگاره و نقاشی
—
تصحیح‌شده (مصحح)
✓
دارای حواشی (محشی)
✓
سطور مجدول (جدول‌بندی)
—
دارای رکابه (پای‌صفحه)
—
مقابله و بلاغ
✓
چاپ عکسی / فاکسیمیله
—
مشخصات کاتب و تاریخ کتابت
- نام کاتب:
- ابو طالب بن مولا بن اسماعیل قاری
- تاریخ کتابت:
- قرن 12
- محل کتابت:
- نامشخص
- ردیف ثبت در مأخذ:
- ردیف 276 (در فنخا)
ویژگی‌های مادی و ظاهری نسخه
- نوع و اقلام خط:
- نستعلیق
- تعداد برگ و سطر:
- 143 برگ • 24 سطر
- ابعاد و اندازه (سانتی‌متر):
- 18×31/5سم
- کاغذ و جلد:
- کاغذ نامشخص • تیماج مشکی، مذهب
آغاز نسخه
منطبق بر آغاز اثر (در مأخذ: «برابر»)
« بسمله خير الكلام حمد الملك العلام بما ابدع العالم على احسن الوجه و نظام ... و بعد فان اسبغ الايادى و افضل النعم و انفس الجواهر المودعة في بني آدم هو العلم الذى من تحلى به فاز بالقدح المعلى و بلغ المقصد الاعلى ... اما بعد حمد واجب الوجود على نعمائه و الصلوة على سيد انبيائه و علی اکرم احبائه ای علی آله و اصحابه الذين هم موصوفون بزيادة الكرم على من عداهم من محبوبية فافعل التفصيل ... المقصد الاول في الامور العامة اى ما لا يختص بقسم من اقسام الموجود ... المقصد الثاني في الجواهر و الاعراض و فيه فصول ثلثة الاول في الجواهر، قدم مباحثها على المباحث الاعراض لان وجود العرض متوقف على وجود الجوهر ... المقصد الثالث فى اثبات الصانع و صفاته و فيه فصول ... استدل على وجود الواجب تعالى بانه لا شك في وجود موجود ... »
انجام نسخه
« أتم الكل بتركه هذا آخر ما تيسر لنا من تجريد الكلام و الحمد لله بالتوفيق على الاتمام ... و لا نسبة في الخيرية بين فعلنا و فعله تعالى يعنى أن النسبة ... اذ لا معنى لشكر العهد الغير على فعل نفسه »
مهرها، یادداشت‌های تملک و وقفیات نسخه
واقف: علی حمیدی، 1338
فوائد و رسائل مندرج در نسخه:
. ؛ ، ، با امضای «منه» «م ن»
فنخا
مشخصات مأخذ و استناد فهرست‌نگاری:
فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، به کوشش مصطفی درایتی، تهران، سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران.
جلد 19 • صفحه 248 • ردیف 276
متن فنخا (مأخذ نسخه خطی):
276. تهران؛ عبدالعظیم؛ شماره نسخه: 3
آغاز: برابر؛ انجام: أتم الكل بتركه هذا آخر ما تيسر لنا من تجريد الكلام و الحمد لله بالتوفيق على الاتمام ... و لا نسبة في الخيرية بين فعلنا و فعله تعالى يعنى أن النسبة ... اذ لا معنى لشكر العهد الغير على فعل نفسه.
خط: نستعلیق، کا: ابو طالب بن مولا بن اسماعیل قاری، تا: قرن 12؛ افتادگی: انجام؛ مصحح، با علامت بلاغ، محشی با امضای «منه» و «م ن»؛ واقف: علی حمیدی، 1338؛ جلد: تیماج مشکی، مذهب، 143گ، 24 سطر، اندازه: 18×31/5سم [ف: 1 - 318]