شرح بیت «به اصل خویش یک ره نیک بنگر»

2. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 1088/22 آغاز: برابر؛ انجام: که هرگز شکر گوینده را لذت شکر خائیده نباشد و الله اعلم بالصواب. خط: تعلیق، بی‌کا، تا: 1198ق؛ پس از این تا پایان دفتر سخنان پراکنده‌ای است از دانشمندان از تحفة الاحباء و درج الدرر که هر دو در عرفان است 90ر از سید ابراهیم قزوینی و صدرای شیرازی هر دو در عرفان 90پ-91ر. باز عرفان است و ادب و حدیث 91ب-92ب. قصیده‌ای در 12 بیت که 420 گونه می‌توان آن را خواند 93ر. از صدر الافاضل و اصطلاحات عارف کاشی و شرح فصول نصیریه علامه حلی و سخنان عرفانی و فلسفی و کلامی 93پ-95پ. پیش از این سخنی است از امام در «السر المکتوم» در اینکه فرشته همان پردگار (رب النوع) است 88ر؛ 3گ (88پ-90ر) [ف: 3 - 453]