شرح ارشاد الاذهان

6. تهران؛ سپهسالار؛ شماره نسخه: 2487 آغاز: بسمله قال العلامه الشيخ الاعظم جمال الملة والدين الحسن بن المطهر الحلی نورالله مرقده في كتابه المسمى بالارشاد النظر الثالث في اللواحق و فيه مقاصد، جمع مقصد و هو اسم لما يطلب فيه المسائل المتحده في النوع المختلفه في الصنف الخ؛ انجام: وكان يقول هما المرغمتان فاجاب عنه فی التهذیب بانه شاذ شرح مزجی بر ارشاد الاذهان می‌باشد و مشتمل بر اقوال مهمه در مسئله و عبارات کتب معتبره و پاره‌ای از اخبار راجعه به مباحث کتاب است، از مؤلف نامی نیست ولی معلوم است که مؤلف در قرن دوازدهم بوده چرا که از مفاتیح فیض (-1092) و کفایه سبزواری (- 1090) نقل‌هایی دارد طرز انشاء کتاب این احتمال را ایجاد نموده که این شرح از آقای بهبهانی باشد ولی در کتب رجال و سیر شرح کتاب ارشاد به ایشان نسبت داده نشده و محتمل است که مؤلف فقط به شرح نظر سوم از کتاب صلوة ارشاد که در لواحق است و مشتمل بر احکام خلل که از مباحث مهمه این کتاب است پرداخته و باقی کتاب را شرح نکرده باشد و بنابراین نیز ممکن است که این شرح یکی از رسائل آقای بهبهانی بوده باشد؛ خط: نسخ، بی‌کا، بی‌تا؛ در سنه 1279 داخل کتابخانه اعتضادیه شده؛ واقف: سپهسالار؛ کاغذ: سمرقندی، جلد: میشن مذهب، 25ص، 12 سطر، اندازه: 12×21/5سم [ف: 1 - 436]