سیر و سلوک

36. همدان؛ مدرسه غرب؛ شماره نسخه: 4784/4 آغاز: چون نگشت آگه کس از سر قدم ×× علت و معلول را در کش قلم / مبدع بیچون و بی آلت خداست ×× هر چه عقلت پی برد اینجا خطا است / کفر و ایمان عرصه میدان او ×× کوی دلها در خم چوگان او؛ انجام: در بیان ختم کتاب گوید: ساقیا جام صبوحی در خور است ×× کزمی دوشین خمارم در سر است اصطلاحات عرفا من کلام شیخ محمود شبستری علیه الرحمة: عشق چیست از قطره دریا ساختن ×× عقل نعل کفش سودا ساختن / فکر چیست اسرار کلی حل شدن ×× کوه کندن در دل خردل شدن / هر دلی را کین قدر معلوم شد ×× آن دگرها مومرا چون موم شد / چون صفات راهرا پایان نبود ×× بیش از این گفتن مرا امکان نبود خط: شکسته نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ قطع: بیاض رقعی [رشت و همدان: ف: - 1553]