سمر الفلاسفة

« بسمله. تمم بالخير و السعادة. سپاس الهی و ستایش جان آفرین در آغاز نامه‌ها رسمی است پیشین ورنه ساخته را چه نیرو که از سازنده خویش گوید ... پس لایق ما زمینیان آنکه زبان خود را در آغاز مطالب بنام نامی ... جلال الدین و الدنيا اكبر پادشاه ... سیراب سازیم و دعای این دولت خداداد سرنامه کتاب ساخته ... چون خدیو خدا آگاهان ... بنده عبدالستار بن قاسم را ... طلب فرمود و فرمان شد که زبان فرنگی آموزد و اسرار این ملت و احوال سلاطین این گروه و حکمای یونان زمین ولتین از روی کتب ایشان بفارسی گزارش دهد ... به پادری ژیر و نمو شویر که از گزیده دانایان فرنگ زمین است و سعادت آستانبوسی بتازگی در یافته آمیزش گرفتم و آموختن و فراگرفتن آن زبان پیش نهاد همت شد ... در ششماه نیروی دریافت مطالبی علمی و عملی در آن زبان پیدایش گرفت اگر چه از کم گفتن و از فزونی شغل ترجمه گذاری تا امروز یارای گفتار بشایستگی نشد لیکن در آنچه خواهش خلیفه خدا بود و مراد شاهنشاه بیدار بخت پیش از آنچه پادری ژیر و نمو شویر گفتار کتابی بپایان رسانید کارگران آسمانی پرده از روی پردگیان معانی و شواهد مقاصد برگرفته بودند و این کمترین پرستاران در گاه آن را بقلم ... سپرده بود ... در کمتر زمانی سامان گرفت و ... غوامض اسرار علمی و عملی این گروه و چگونگی احوال مسیح و فرمان دهان رومیه و یونان و دقیقه شناسی حکیمان نامور بشایستگی نگارش یافت و از روی انجیل و کتاب «سنت اثنین» که از کتب معتبر آن سرزمین است برداشته شد و در گزارش احوال سلاطین رومیه و یونان و حکمای این دو زمین مدار بر کتاب «سنت اثنین» نهاده آمد مگر در حکما که لختی چیزها از دیگر نامه نیز آمیزش گرفت و بدین روش خرد گزین قرار یافت که حکیمان نامور را طبقه طبقه ساخت هر طبقه را بپادشاه بزرگ آن روزگار منسوب گردانید و لختی عجایب احوال آن برگزیده وقت نیز نگاشته آبروی دیگر بخشید »