سخنان و منشآت اهل تصوف

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 120/100خوئی آغاز: من جنون المجانین یا معشر الاخوان از ابتداء تا انتها در خیر بودن وظیفه فرشتگان است و از اول تا آخر در فسوق و عصیان بسر بردن، شیوه دیوان است و از اول افتادن در عصیان بس عذر خواستن از آن و یافتن رضوان و غفران کار آدم و آدمیان است و درستی نسبت آدم به آنست؛ انجام: پایان قطعه مزبور (چنین است): یا رب ز ملاهی و مناهی تو وز تو نشایدت پنهان نفسی از تو نمیاورم رد بار چوتو اگر و گواهی توبه و کماهی توبه علی ید اقل خلق الله کلب آستان علی بن حسین علی دوست محمد قاینی النهارجانی. خط: نسخ تحریری، کا: دوست محمد قاینی نهار جانی فرزند حسین علی، تا: 1120ق؛ کاغذ: اصفهانی، جلد: تیماج قهوه‌ای، 14-15 سطر، اندازه: 9/5×16/5سم [ف: 7 - 325]