زایجه خواجه شهاب الدین بن عماد الدین وزیر

تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: 3282 آغاز: الحمدلله الذی جعل الشمس ضیاء ... سزاوارترین کلامی که زبان گویندگان حقایق بدان مشعوف باشد. حمد و ثنای آفریدگاری است؛ انجام: از اقوال بزرگان این فن به قدر الوسع و الامکان کتابت کرده شد. الحمدلله رب العالمین ... و سلم تسلیما خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 10؛ مجدول؛ کاغذ: ترمه، جلد: میشن سرخ، 106گ، 11 سطر (12×20/1) [ف: 3 - 433]