الروضة البهية فی شرح اللمعة الدمشقية

259. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 3990 آغاز: برابر جلد 1؛ انجام: برابر جلد اول و دوم؛ خط: نستعلیق متوسط تحریری، کا: عبدالله بن علی بن نعمت بن المشطوب، تا: 1091ق؛ محشی با نشان «منه، سلطان، تهذیب، ع ل دام ظله، م ح سلمه الله، بلغ قراءه وفقه الله»، یک اجازه روایتی با تاریخ 1134 از طرف محمد محیی القناوی برای عبدالله بن علی بن احمد بن المشطوب در جباع ثبت شده و در آن سلسله سند روضه البهيه از کاتب نسخه تا مؤلف آن دیده می‌شود و دیگری نیز در برگ 301پ از همان شخص به همین شاگرد در تاریخ 29 رمضان سال 1096 نوشته شده، با بلاغ قرائت با امضای «احمد الحر 22 ذی القعده 1112» که گویا احمد بن حسن بن علی (1036-1120ق) برادر محمد بن حسن حر (1033-1104) باشد که هشت سال پس از مرگ برادرش نوشته و با کاتب این نسخه مقابلت نموده، با گواهی مقابلت نسخه با کاتب نسخه به تاریخ غره شعبان 1113؛ کاغذ: اصفهانی نخودی، جلد: مقوا، رویه تیماج سبز، 301گ، 17 سطر (10/5×14/7)، اندازه: 16/2×23سم [ف: 17 - 284]