الرحمة فی اختلاف الامة

2. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 339/24 بندی است از کتاب گرگانی و چنین است: «فائدة لاخفاء عند اهل اليقين ان ههنا مهية مركبة من جوهرين متضادين احدهما جوهر روحانی نورانى يسمى بالنفس العاقلة و الثانى جوهر جسمانی ظلمانی يسمى بالبدن - فليت شعرى ما اسم المركب منهما» گرگانی در این بند از رای افلاطون که انسان تنها جان است و رای ارسطو که هم جان است و هم تن و سخن متکلمان که تنها تن است یاد نمود. این بند در نسخه ش 1022/12 دیده نمی‌شود؛ خط: تعلیق، کا: نصیرالدین حسین حر حسینی، تا: 1076ق؛ 1ص (79پ) [ف: 3 - 437]