دیوان هلال کاشانی

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 9657 آغاز: بسمله. حمد بیحد و سپاس بی قیاس مر صانعی را سزاوار است که کاخ دماغ صدر نشینان محفل سخندانی را بنقوش خیالات رنگارنگ ... اول شگرف نامه در توحید: دیباچه این شگرف نامه ×× بر نام کسی نوشت خامه / کز هیچ دو عالم آفریده ×× وز نیست بهست آوریده؛ انجام: در حلقه تو خلق جهانی بود اسیر گویی کمند حکم شه دادگستری دیوان اشعار هلال کاشانی است که پیشتر به «مفتون» تخلص می‌نمود و بعدها «هلال» را برگزید. شامل قصاید، غزلیات و مثنویات همراه با دیباچه‌ای به نثر و روی هم نزدیک به 1350 بیت است. شاعر در 1255 از کاشان به اصفهان رفته و در زمره شاگردان حجة الاسلام شفتی در آمده و قصایدی در مدح استاد و قصایدی نیز در مدح محمد شاه قاجار دارد؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 13؛ رکابه‌دار؛ تملک: باستانی راد؛ جلد: تیماج یشمی، 67گ، 11 سطر، اندازه: 13×21سم [مختصر ف: - 379]