دیوان هاتف اصفهانی

56. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 8173/9 در بخش‌های مختلف سفینه از وی اشعاری مانند ترجیع‌بند معروف وی هست. از اولین چاپ‌های دیوان وی، می‌توان به چاپ حسن وحید دستگردی در 1312ش به عنوان ضمیمه مجله ارمغان یاد کرد. آخرین شعر این سفینه (ص 915) غزل معروف هاتف است به سر آغاز: «چه شود به چهره زرد من نظری برای خدا کنی ×× که اگر کنی همه درد من به یکی نظاره دوا کنی»؛ خط: شکسته نستعلیق، کا: صحبت الله خان ملقب به دبیر همایون، تا: آغاز قرن 14؛ جلد: تیماج قهوه‌ای، 11ص (32-33 و 111-117 و 262 و 915)، اندازه: 13/4×21سم [ف: 27/1 - 320]