دیوان مونس بارفروشی

2. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 2971 آغاز: سبحان صانعی که نخستین ز کبریا ×× ذاتش بصنع جوهر کل کرد اقتضا / تا نبودش دویی متصور ز نفس کل ×× داد این دو را ظهور ز یک مایه ابتدا؛ انجام: من چاکر آنم که چو ارباب یقین ×× اندر بد عثعان و عمر شک نکنند (بتاریخ 16 شهر جمیدی الثانیه 1238 از تحریر این کتاب فراغت حاصل شد، این دیوان از غفران مآب آقا میرزا یونس شاطر طاب الله ثراه است). از مونس میرزا محمد رضا پسر میرزا بابای مازندری بارفروشی منشی است. تخلص او: «مونس» و تاریخ 1294 در ص 529 و 542 دیده می‌شود. این دیوان نزدیک 8000 بیت دارد از قصیده و مثنوی و قطعه و رباعی و ترکیب و جز آن. او به ریاضی آشنا بوده (ص 424 و 539) و پدران او دارنده فضیلت بوده‌اند (540 و 538) و او بیشتر در ساری بوده و شاهزاده محمد قلی میرزای والی و دیگر درباریان قاجار را می‌ستوده است؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: 16 جمادی الثانی 1238ق؛ مجدول؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج قهوه‌ای، 284گ، 14 سطر (8×18)، اندازه: 19×29سم [ف: 10- 1879]