دیوان مؤذن خراسانی

4. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 1077 آغاز: خداوندا به حق ذات پاکت ×× باسماء و صفات بیمثالت؛ انجام: ایدل دو جهان دو حرف از املای علی است ×× انجم همه نقطه‌های انشای علی است / خورشید و قمر که مشعل روز و شب اند ×× در دست فلک نقش قدمهای علی است شامل قصاید در توحید و نعت و مثنوی هائی در مراثی حضرت سید الشهداء (ع) و غزلیات و ترکیب‌بند و ترجیع‌بند و رباعیات می‌باشد و همه این نسخه در حدود سه هزار و هفتصد بیت است؛ خط: نستعلیق، کا: عبدالعلی بن محمد صالح مراغی، تا: 1250ق؛ پس از دیوان مکتوبی عرفانی و ادبی است که آغاز آن این است: «بسم الله خیر الاسماء، یا اخی و حبیبی ان کنت عبدالله فاربع همتک و وکل الیه امرما یهمک، تا توانی همت خود عالی نما لان المرء یطیر بهمته کالطیر بجناحیه، غلام همت آنم که زیر چرخ کبود ×× ز هر چه رنگ تعلق پذیرد آزاد است» و ظاهراً از منشآت همین شاعر می‌باشد، در ص 228-232 رساله‌ای است در حدود یکصد و پنجاه بیت به فارسی در شرح حالات حضرت ختمی مرتبت (ص) که مؤلف آن مسلماً امامی مذهب بوده و تشیع وی از طرز نگارش و ذکر تاریخ تولد و وفات موافق مشهور در نزد امامیه (17 ربیع الاول و 28 صفر) آشکار است و معصومین را تا حضرت حسن عسکری علیهم السلام با ذکر تاریخ مختصر ایشان در سیزده فصل ذکر نموده پس از آن نویسنده نسخه که ظاهراً مولف است خود را بدین‌گونه معرفی کرده: «کتب العاصی عبدالله بن مرحوم حاجی نصر الله»، پس از این شرح مختصری در معرفت ذات و صفات و اصول دین نگاشته و رساله را ختم کرده است؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج، 117گ، 19 سطر، اندازه: 10×15سم [ف: 3 - 318]