دیوان منوچهری دامغانی

104. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 12143 آغاز: آغاز پیشگفتار: بسمله، پس از سپاس خدای و ثنای پیغمبر ×× که هست زینت دیوان و زیور دفتر بر صاحبان شوق فطری و مالکان ذوق شعری پوشیده نیست که ... اما این نسخه شریفه چندان تحریف و تصحیف و کم و زیاد و مخلوط و مغلوط شده بود که بگفت راست نیاید و از بسیاری از نسخ، قریب یک ثلث افتاده بود حتی نسخه‌ای که سابق چاپ شد تا در این اوقات که شفیعان مکرم و شفیقان محرم آقا میرزا آقا و جناب ملا محمد صادق انطباع او نمودند، نسخ متعدده پیدا کردند و از این فقیر ابن آقا محمد مهدی ارباب اصفهانی، محمد حسین مشتهر و متخلص به ادیب خواهش تصحیح این نسخه نمودند فقیر نظر نمود ... آغاز دیوان: بسمله، همی ریزد میان باغ لولوها بزنبرها ×× همی سوزد میان راغ عنبرها بمجمرها؛ انجام: مستند مخالفان ز هشیاری تو ×× بخت همه خفته شد ز بیداری تو شامل پیشگفتار در دو صفحه و مقدمه‌ای در چهار صفحه منقول از مجمع الفصحای هدایت، قصاید، مسمط و رباعیات می‌باشد؛ خط: شکسته نستعلیق خوش، کا: محمد حسینی نیریزی، تا: 21 محرم 1300ق؛ نسخه توسط محمد حسین بن آقا محمد مهدی ارباب اصفهانی متخلص و مشهور به ادیب تصحیح و برای چاپ سنگی تهیه شده، محشی، مذیل است به «ساقی نامه میر رضی آرتیمانی» از شعرای نیمه اول قرن یازدهم، آغاز: «الهی به مستان میخانه ات ×× به عقل آفرینان دیوانه ات»، انجام: «به می‌صاحب تخت و تاجم کنید ×× پریشان دماغم علاجم کنید» (ص 228-233)؛ واقف: سید جلال الدین تهرانی، مرداد 1361؛ کاغذ: نباتی، جلد: تیماج قهوه‌ای، 116گ، 14 سطر، اندازه: 10/5×17/5سم [ف: 17 - 238]